ساکاروز مرک | Sucrose Merck

ساکاروز مرک

ساکاروز مرک، (Sucrose Merck) یک نوع قند طبیعی است که در گیاهان یافت می‌شود و به‌طور گسترده در صنایع غذایی و دارویی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این قند از دو مولکول قند ساده به نام‌های گلوکز و فروکتوز تشکیل شده است و به‌عنوان یک دی‌ساکارید شناخته می‌شود. ساکاروز معمولاً از نیشکر و چغندر قند استخراج می‌شود و در دنیای امروز، یکی از پرمصرف‌ترین انواع قند در غذاها و نوشیدنی‌ها است.

کاربردها:

1. در صنایع غذایی: به‌عنوان شیرین‌کننده در محصولات مختلفی مانند نوشیدنی‌ها، شکلات‌ها، شیرینی‌ها و مرباها استفاده می‌شود.
2. در تولید نوشیدنی‌ها: به‌عنوان شیرین‌کننده اصلی در نوشیدنی‌های گازدار، آبمیوه‌ها و نوشیدنی‌های انرژی‌زا.
3. در داروسازی: در تولید شربت‌ها، داروهای مایع و به‌عنوان یک ماده حمل‌کننده در ترکیبات دارویی.
4. در صنایع آرایشی: به‌عنوان مرطوب‌کننده و عامل حفظ رطوبت در محصولات آرایشی و مراقبت از پوست.
5. در فرآوری مواد غذایی: برای افزایش مدت‌زمان نگهداری و بهبود طعم و مزه محصولات غذایی.
6. در تولید الکل: در فرآیندهای تخمیر، به‌ویژه در تولید الکل‌های نیشکری یا دیگر مشروبات الکلی.
7. در صنعت شیرینی‌سازی: برای شیرین کردن و ایجاد بافت مناسب در انواع کیک‌ها و شیرینی‌ها.
8. در صنعت تولید شکر: ساکاروز به‌طور عمده از نیشکر یا چغندر قند استخراج می‌شود و در تولید شکر تجاری استفاده می‌شود.
9. در صنایع لبنیاتی: برای شیرین کردن محصولات لبنی مانند بستنی و ماست.

نحوه تهیه:

ساکاروز عمدتاً از نیشکر و چغندر قند استخراج می‌شود. در فرآیند تولید، ابتدا این گیاهان برداشت و خرد می‌شوند. سپس از طریق استخراج عصاره با استفاده از آب یا روش‌های دیگر، عصاره حاوی شکر از آن‌ها به‌دست می‌آید. این عصاره‌ها تحت فرآیندهای تصفیه و تبخیر قرار می‌گیرند تا ساکاروز خالص به‌دست آید. در نهایت، این ماده به‌صورت بلورهای سفید و کریستالی تولید می‌شود.

مشخصات فنی ساکاروز مرک:

• نام فارسی: ساکاروز
• نام ماده: Sucrose
• فرمول شیمیایی: C₁₂H₂₂O₁₁
• وزن مولکولی: 342.3 گرم بر مول
• ظاهر: بلورهای سفید یا پودر سفید
• حالت فیزیکی: جامد (بلورهای کریستالی)
• چگالی: 1.587 گرم بر سانتی‌متر مکعب
• نقطه جوش: 160 درجه سانتی‌گراد (در شرایط فشار استاندارد)
• نقطه ذوب: 186 درجه سانتی‌گراد
• درجه اشتعال: ساکاروز خود به‌تنهایی قابل اشتعال نیست، اما در دماهای بالا می‌تواند تجزیه و سوخته شود.
• انحلال‌پذیری در آب: بسیار محلول در آب (حدود 2 گرم در میلی‌لیتر در دمای اتاق).